Caminito del Rey, het machtige koningspad

Vakantie in Malaga en de Caminito del rey overslaan?
We dachten van niet!
Het pad van de koning is beperkt toegankelijk, er kunnen namelijk maar ongeveer 1000 mensen per dag gebruik van maken.
Dit om hordes toeristen en lange rijen te voorkomen, maar ook de natuur een beetje rust te gunnen.
Dat was dus een tijd voordat we op vakantie gingen al een plekje reserveren bij een georganiseerde tocht naar de kloof.
Reserveer zeker op tijd, om te voorkomen dat alles vol zit.

De naam van het pad komt vanwege het feit dat de Spaanse koning in 1921 het pad bewandelde om de dam te openen van de energiecentrale.
Het pad, ooit een route voor arbeiders van de energiecentrale, was voorheen levensgevaarlijk en na een aantal dodelijk ongelukken ook afgesloten.
Hele delen waren ingestort of onstabiel, maar men besloot een nieuw pad te maken dat veel steviger en veiliger is.
Nu kon het weer gebruikt worden door de toeristen die dit mooie pad eens willen lopen.
Mijn partner heeft hoogtevrees, maar hij vond het niet eng.
Ik denk dat het merendeel van de mensen die wat huiverig voor hoogtes zijn dit ook wel mee vinden vallen.

Bij onze tour zat ook een bezoek aan het dorp Ardales, waar we even een kijkje namen in het kleine rustige dorpje.
Een vrij mooi dorpje, niet ver van de Caminito.
Ook zijn er bij dit dorp in de buurt grotten te vinden, waar ook een aantal soorten vleermuizen te vinden zijn en je mooie stalactieten en stalagmieten kunt zien.
Deze grot zat echter niet in onze tour.

De wandeling

Je begint aan de noordkant van het pad en mag ook enkel van noord naar zuid lopen.
Vergeet niet om genoeg water en iets te eten mee te nemen, want op de route is er niets.
Bij de ingang kregen we een helm, die de hele route op moest en ook een zendertje met oortjes.
Echter onze gids was op het begin best snel, zodat we stukken van haar verhaal mistten.
We wilden ook niet te snel lopen en van het uitzicht genieten.
Dan maar even geen informatie, gewoon op ons tempo even rondkijken en de grote machtige rotsformaties bewonderen, als ook de diepe kloof onder ons.
Het was ook best warm, dus dat speelde ook wel mee.
Dat de helm nodig is bleek halverwege de route, waar de gids vertelde dat er eerder die dag een paar stenen naar beneden waren gekomen.

Het tweede deel paste ze het tempo aan, omdat meerdere mensen achterbleven.
We kregen dan ook wat meer informatie mee over dieren die er leven en de gieren die boven de kloof rondcirkelen, wellicht in de hoop dat er iemand de diepte in zou vallen.
De hoge rotsen en diepe kloof laten je klein voelen, ook mooi om een foto te maken van de ogenschijnlijk kleine mensjes tussen dit natuurschoon.
Op het einde van de route kun je op een glazen plaat staan,  wat eng zou moeten zijn maar eigenlijk erg meeviel.
Vervolgens ga je een wat wiebelige brug over,  dit is ook een mooi fotomoment.
Nadien volg je de route naar beneden om weer uit te komen bij een parkeerplek vrijwel naast de rivier en plek om iets te eten en te drinken.